Getuigenis patiënt hersenbloeding

Op 21 december 2008 kreeg ik spontaan een hersenbloeding. Er werden 3 operaties gedaan op 4 dagen tijd. De derde ingreep was zeer cruciaal, maar niemand kon naar het schijnt zeggen hoe ik wakker zou worden. Toen ik 4 weken later wakker werd uit mijn coma, kon ik mij niks herinneren van alles wat er was gebeurd. Vier weken, waaronder de kerst- en nieuwjaarsfeesten, waren voorbij zonder dat ik het wist of bewust had meegemaakt. Dat deed wel raar…

Het enige wat ik voelde, of net niet voelde, was de verlamming aan mijn linkerkant. Toen een verpleegster van ICU mij vertelde dat ik een hersenbloeding had gehad, was mijn enige reactie: “Dat is toch iets voor oude mensen…”. Ik besefte niet wat er was gebeurd en kon niet inschatten wat er mij te wachten stond. Ik wilde, hoe moeilijk ook, zo snel mogelijk alles opnieuw leren. Nu, 10 maanden later, ben ik nog steeds intensief aan het revalideren in Pulderbos, maar heb ik op relatief korte tijd opnieuw leren stappen, fietsen, zwemmen… Ook mijn vroegere hobby’s kan ik opnieuw uitoefenen, namelijk duiken en leiding geven in de jeugdbeweging. Ondanks mijn (voorlopige?) beperking(en) kan ik vrij zelfstandig mijn plan trekken.

Dr. Van de Kelft heeft mij gezegd dat ik ongeveer 2 jaar de tijd heb om dingen opnieuw te leren. Dat is voor mij een belangrijke motivatie om door te zetten.

Ik ben dan ook alle mensen, en in het bijzonder Dr.Van de Kelft, die mij gedurende mijn ganse verblijf in het ziekenhuis nauwlettend hebben opgevolgd ontzettend dankbaar. Hierdoor zijn er, onbewust, belangrijke vriendschappen ontstaan met mensen, zoals het personeel van ICU, die ik voor 21 december nooit had ontmoet.

L.S. - 17 jaar