Een aneurysma is een bloedvatafwijkijng in de hersenen  die bij ongeveer 5% van de bevolking voorkomt. Het is een zwakte in de bloedvatenwand waardoor een ballonnetje ontstaat, te vergelijken met de blaas op de binnenband van je fiets. Als dit ballonnetje springt, spuit het bloed soms rechtstreeks in de hersenen, maar meestal rond de hersenen. We spreken van een subarachnoïdale (meningeale) bloeding. De kans bij iemand met een aneurysma op bloeden in ongeveer 3% per jaar. Deze toestand is zeer gevaarlijk en zorgt in 60% voor overlijden. De andere 40% kan behandeld worden.

De behandeling is erop gericht de bloeding te stoppen en de gevolgen van de bloeding (spasme van de andere bloedvaten met afsterven van de hersenen als gevolg) af te remmen.

Er zijn twee manieren om het aneurysma te behandelen : een chirurgische en een endovasculaire. Alvorens met een behandeling te starten overlegt de chirurg altijd met de interventieradioloog om te kijken welk van de twee behandelingen voor de patiënt het best is. Wij werken hiervoor samen met de dienst interventieradiologie o.l.v. Prof dr. M. Voormolen in het Universitair Ziekenhuis te Antwerpen (UZA). De endovasculaire behandeling gebeurt dus in het UZA, de chirurgische bij ons.

Neurovasculair Centrum van het UZA

 

Diagnose van een aneurysma

Meestal vertelt de patiënt (als hij nog bij bewustzijn is) een zeer hevige hoofdpijn te hebben zoals nooit voordien. Meestal gaat de neurologische toestand (bewustzijn) snel achteruit.

Op de afdeling spoedgevallen wordt onmiddellijk een CT-scan verricht die ons de diagnose duidelijk maakt.

CT beeld

Tussen de hersenen zien we duidelijk de aanwezigheid van bloed, wat wijst op een subarachnoïdale bloeding. We moeten op zoek gaan naar het aneurysma!

Na het CT-scan onderzoek volgt een bloedvatenonderzoek om duidelijk te zien waar het aneurysma zit.

 

Op dit onderzoek zien we duidelijk een aneurysma, oorzaak van de bloeding.

We kunnen dit ook dynamisch voorstellen zodat de chirurg en de interventieradioloog goed kunnen beoordelen of het aneurysma moet geclipt worden (chirurgie) of gecoiled (radiologie).

Coiling van het aneurysma

Als beslist wordt het aneurysma te coilen, zal de radioloog via de lies een catheter opschuiven tot in de hersenen. Daar zal hij deze catheter navigeren tot net aan het aneurysma . Als de catheter in het aneurysma zit schuift hij een kluwen van hele fijne draden in het aneurysma, waardoor het helemaal opgevuld wordt. Er kan dan haast geen bloed meer in. Hierdoor onstaat er een stolsel, zodat het aneurysma niet meer kan bloeden.

 

kluwen van hele fijne draden komen uit de catheter

 

… en vullen zo het hele aneurysma.

Voor de coiling..

En na de coiling

Wat zijn de voor/nadelen van coiling?

Het is duidelijk dat een niet-chirurgische behandeling de voorkeur geniet boven een chirurgische. Niet alle aneurysma’s kunnen echter gecoiled worden. Soms onstaat een bloeding tijdens het coilen. Dan moet er toch onmiddellijk geopereerd worden. Soms blijkt na het coilen het aneurysma toch nog niet volledig verdwenen te zijn ...

Chirurgische behandeling van een hersenaneurysma

De chirurg opent de schedel aan de kant van het aneurysma.
Hij opent de hersenvliezen en maakt gebruik van de natuurlijke holten en spleten in de hersenen om, zonder de hersenen te beschadigen bij het aneurysma te komen.

Dan maakt hij zeer voorzichtig het aneurysma vrij en let erop dat het niet weer springt.

Dan plaatst hij een clip (clipping) over de koepel van het aneurysma zodat het nooit meer kan bloeden. Hij moet ervoor zorgen hierbij geen anderen vaten mee dicht te clippen!

Wat zij de voor/nadelen van clipping

Het nadeel is zeker dat een operatie en zeker één aan de hersenen veel meer angst inboezemt dan een behandeling via de lies. Dit is dan ook het grootste nadeel van deze behandeling. Voordeel is zeker dat het veilig is, dat het aneurysma onmiddellijk en perfect kan behandeld worden en dat alle aneurysma’s kunnen geclipt, maar niet allen gecoiled worden.

Lees hier de getuigenis van een aneurysma patiënt.